Η πορεία της Ασμίκ Γκριγκοριάν στα λυρικά θέατρα ανά τον κόσμο την τελευταία δεκαετία, δεν είναι τίποτα λιγότερο από ιλιγγιώδης: Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης, Κρατική Όπερα της Βιέννης, Σκάλα του Μιλάνου και τόσα πολλά ακόμη… Αυτή την εβδομάδα, ο δρόμος της θα τη φέρει στην Αθήνα, στο Μέγαρο Μουσικής, όπου θα παρουσιάσει ένα μοναδικό ρεσσιτάλ με έργα Τσαικόφσκι και Ραχμάνινοβ. Δεν ξέρω σε ποιο ξενοδοχείο ποιας πόλης της περιοδείας της τη βρήκαν οι ερωτήσεις μου, όμως οι απαντήσεις ήρθαν ηχογραφημένες με την όμορφη φωνή της, γεμάτες ανεπιτήδευτη αθωότητα –αυτής της ίδιας φωνής που θα χαρούν την Παρασκευή όσοι θα παρευρεθούν στην αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης.
Είστε και η ίδια παιδί δύο τραγουδιστών της όπερας. Ήταν αναπόφευκτο να ακολουθήσετε κι εσείς την ίδια πορεία; σας πέρασε ποτέ από το μυαλό να κάνετε κάτι εντελώς διαφορετικό στη ζωή σας;
Σκεφτόμουν να κάνω τα πάντα στη ζωή μου, τα πάντα εκτός του τραγουδιού, όμως ποτέ πολύ στα σοβαρά, γιατί μπήκα στο καλλιτεεχνικό σχολείο από τα πέντε μου χρόνια. Οπότε δεν υπήρχαν και πολλές ελπίδες ή σκέψεις να κάνω κάτι φυσιολογικό στη ζωή μου! Ιδού, λοιπόν…
Πόσο διαφορετικό είναι το bel canto σε σύγκριση με το ρωσικό λυρικό τραγούδι, τόσο για τον τραγουδιστή όσο και για τον ακροατή;
Θα έλεγα πως ιδανικά, πάντοτε προσπαθώ να τραγουδήσω bel canto, όποιο είδος κι αν τραγουδάω. Ακόμα κι όταν τραγουδάω Βάγκνερ ή ρώσους συνθέτες, ξέρετε, για όποιο είδος και να πρόκειται, πιστεύω πως στην πραγματικότητα αυτό γίνεται στην προσπάθειά μου να κατανοήσω τι είναι το bel canto.
Η καριέρα ενός λυρικού τραγουδιστή είναι αλληλένδετη με μια ζωή γεμάτη από πειθαρχία, παρόμοια με αυτή μια; Χορεύτριας μπαλέτου ή ενός αθλητή: πρέπει να κοιμάται κανείς καλά, να τρώει καλά, να αποφεύγει τα κρυολογήματα και γενικώς να προσέχει την υγεία του. Νιώσατε ποτέ όλο αυτό να σας γίνεται βάρος; Πώς θα σας φαινόταν αν τα δικά σας παιδιά αποφάσιζαν να ακολουθήσουν μια καριέρα στην όπερα;
Στην πραγματικότητα, θεωρώ πως όλα τα επαγγέλματα, αλλά και όλοι οι άνθρωποι απαιτούν την τήρηση κάποιας πειθαρχίας αν θέλει κανείς να παραμείνει υγιής και ευτυχής στη ζωή του. Απλά στο επάγγελμα του τραγουδιστή της όπερας, του χορευτή μπαλέτου ή του αθλητή, είμαστε διαρκώς περισσότερο ορατοί. Οπότε, ξέρετε, τα λάθη μας που οφείλονται σε έλλειψη πειθαρχίας είναι πάρα πολύ ορατά στα αποτελέσματα όλων αυτών που κάνουμε. Και ναι, αυτό μερικές φορές γίνεται πολύ εκνευριστικό. Όσο για τα παιδιά μου, θα ήμουν πολύ χαρούμενη αν επέλεγαν την όπερα ως επάγγελμά τους, αν η όπερα είναι ατό που τα κάνει ευτυχισμένα.
Έχετε τραγουδήσει σχεδόν παντού στον κόσμο. Πόσο διαφορετικό είναι το κοινό σε κάθε χώρα, σε κάθε ήπειρο; Υπάρχει κάποιο κοινό που να το θεωρείτε το αγαπημένο σας;
Ω, μα υπάρχουν ακόμα τόσα, μα τόσα μέρη ακόμα στον κόσμο που ποτέ δεν τα έχω επισκεφτεί και ποτέ δεν έχω τραγουδήσει σε αυτά –και που σε κάποια από αυτά πιθανότατα δεν θα τραγουδήσω ποτέ… Όμως εξακολουθώ να περιμένω με ανυπομονησία για τα καινούρια μέρη και τις καινούριες εμπειρίες… Πάντως όχι, δεν έχω κάποιο αγαπημένο κοινό, γιατί κάθε μοναδικό πρόσωπο, κάθε θαυμαστής μου και κάθε μέλος του κοινού μου παραμένει αληθινά ξεχωριστό και αγαπημένο για μένα.
Η σοπράνο Ασμίκ Γκριγκοριάν με τη συνοδεία του Λούκας Γκένιουσας στο πιάνο, θα τραγουδήσει έργα Τσαικόφσκι και Ραχμάνινοβ την Παρασκευή, 17 Οκτωβρίου στις 20.30 στην Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών. Περισσότερες πληροφορίες και εισιτήρια: Asmik Grigorian – Μέγαρο Μουσικής Αθηνών